پس طريق خوب آن آن است كه اوّل سر و ريش را با صابون از چرك و چربى نيك بشويد و بخشكاند پس به حنا خضاب كند چون رنگ گيرد و خشكانيده و با وسمه خمير كرده كه قدرى كف صابون در آن كرده باشد و قدرى كتيرا خضاب كند و اگر وسمه را با آب آمله خمير كنند بهتر است و چون در ساعة بماند آن را شسته باز حنا بر روى آن خضاب كند و ساعتى گذارده بشويد كه نيكو و شفّاف و سياه شود و لكن مداومت به وسمه نكند كه دندان را فاسد مىكند چنان كه براى نزلات خوبست اصلى ندارد و به همين قدر در خضاب اكتفا مىكنيم باب ششم در خون كم كردن است و آن پنج قسم است يكى رگ زدن و يكى حجامة كردن و يكى زلو انداختن و يكى گوش تيغ زدن و يكى خون از بينى جارى كردن پس شش فصل درين باب ذكر كنيم و اگرچه زلو انداختن و خون از بينى جارى كردن دخلى بدلّاكى ندارد امّا به مناسبت رگ زدن و حجامت نمودن ذكر آنها هم بد نيست فصل اوّل در شروط مطلق خون گرفتن بدان كه خون قوام بدن است